من تو را به خاطر جایگاهی که داشتی دوست نداشتم؛ من تو را به خاطر تصویری که از یک خدمتگزار در ذهنم ساخته بودم دوست داشتم. به خاطر آن چهره آرام، آن نگاه مهربان، آن لبخند ساده و آن کلامی که برای بسیاری از ما یادآور مسئولیت و خدمت بود. برای من، تو تنها رئیس‌جمهور یک کشور نبودی؛ تو انسانی بودی که نامش با روزهای پرامید و خاطرات تلخ و شیرین زندگی‌ام گره خورد. انسانی که وقتی تصویرش را می‌دیدم، در دل خودم آرزو می‌کردم خداوند به او توان بیشتری بدهد تا بتواند باری از دوش مردم بردارد و قدمی برای آرامش دل‌های خسته بردارد.
گاهی برای رساندن یک پیام، نیازی به هزاران واژه نیست؛ کافی است کتابی را که به آن ایمان داری، با احترام در برابر چشم جهانیان بگیری و یادآور شوی که حرمت باورهای انسان‌ها، مرزی جغرافیایی نمی‌شناسد.
دکتر رئیسی در پیامی به همایش ملی بزرگداشت حکیم فردوسی:
رئیس جمهور شاهنامه حکیم فرزانه طوس را نماد آزادگی، دادگری، پایمردی جوانمردانه و خردورزی عجین شده با ولایت دوستی افتخارآفرین مردمان این سرزمین دانست و تصریح کرد: فردوسی تنها یک شاعر نبود که او را باید جان‌مایه و چکیده فرهنگ ایران اسلامی دانست که هویت ایرانی را بر دو بال ایران‌دوستی و ولایت‌پذیری خاندان عصمت و طهارت(ع)، در مسیر کمال به پرواز درآورد.
دکتر سید ابراهمی رئیسی در پیامی به همایش ملی بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی که توسط دکتر محمدمهدی اسماعیلی «وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی» در این همایش قرائت شد، به نقش بی بدیل این شاعر نامدار در تاریخ زبان فارسی و در مسیر تکامل تمدن درخشان ایرانی-اسلامی اشاره کرد و افزود: اکنون کوشش برای بزرگ داشتن و بازشناسی اندیشه و هنر این حکیم فرزانه، به جامعه امروز و به‌ویژه نسل جوان آتیه‌ساز ایران اسلامی، در آستانه گام دوم انقلاب، در مسیر همدلی و تحکیم هویت ملی-اسلامی و اعتلای الگوهای تمدنی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و جهان، نقطه‌ای کانونی به شمار می‌رود.
متن پیام رئیس جمهور به همایش ملی بزرگداشت فردوسی به این شرح است:
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر، اندیشه بر نگذرد
تمدن و فرهنگ ایران اسلامی، یک حقیقت بزرگ در قلب پیکره تنومند تمدن درخشان اسلامی است؛ تمدنی که در اوج تاریکی قرون وسطای غرب، گوهر اندیشه را در فطرت خداجوی انسان زنده نگاه داشت و با روح معنویت متأثر از پیام آخرین و کامل‌ترین پیام‌آور الهی، آینده بشریت را در پرتوآموزه‌های وحیانی و توحیدی روشنی بخشید.
در قلب این تمدن کهن شرقی، فرهنگ ایرانی، به مثابه سرچشمه‌ای فیاض، نه فقط به جهان اسلامی عظمت داد که همچون حلقه‌ای کانونی، نقطه پیوند زنجیره بیداری شرق و غرب شد تا جایی که در اوج مادی‌گرایی جهان سرگشته امروز، توانست همچنان پرچمدار معرفت حقیقی و طلایه‌دار دادگری و خردورزی باشد.
در این مسیر طولانی، زبان فارسی به عنوان زبان دوم جهان اسلام، درکنارکلام الهی، همواره زبان گویای معرفت، عصمت و ارادت به خاندان مطهرکرامت(علیهم‌السلام) بوده است و در طول تاریخ هزار و چند صد سال گذشته، بزرگانی از این سرزمین برخاسته‌اند که با استعداد و توانمندی بی‌نظیر خود، مهم‌ترین شاهکارهای هنر و تفکر بشری را آفریدندکه به کالبد تاریخ ایران در سایه‌سار دین اکمل خداوند، حیاتی دوباره دمیده شد.
در تاریخ این زبان و در مسیر تکامل تمدن درخشان ایرانی ـ اسلامی، یک نام نقشی بی همتا دارد و او، بی‌تردید فردوسی بزرگ است. شاهنامه حکیم فرزانه طوس، نماد آزادگی، دادگری، پایمردی جوانمردانه و خردورزی عجین‌شده با ولایت‌دوستی افتخارآفرین مردمان این سرزمین است؛ مردمی که همیشه کنار حق ایستاده‌اند، نه پشت منافع، مردمی که به هر بهایی، دست متجاوز را از خاک خود کوتاه کرده‌اند و رستم‌وار، قلب اهریمن را با ایمان به «وعده صادق» الهی، هدف گرفته‌اند.
فردوسی تنها یک شاعر نبود که او را باید جان‌مایه و چکیده فرهنگ ایران اسلامی دانست که هویت ایرانی را بر دو بال ایران‌دوستی و ولایت‌پذیری خاندان عصمت و طهارت(ع)، در مسیر کمال به پرواز درآورد. فردوسی حکیم در شاهنامه، کاخی بلند از نظم و قلعه بزرگی از حماسه بنا کرد که زیربنای آن از زبان فارسی و برج و بارویش از مهر علی(ع) آبادان شده است.
اکنون کوشش برای بزرگ داشتن و بازشناسی اندیشه و هنر این حکیم فرزانه، به جامعه امروز و به‌ویژه نسل جوان آتیه‌ساز ایران اسلامی، در آستانه گام دوم انقلاب، در مسیر همدلی و تحکیم هویت ملی- اسلامی و اعتلای الگوهای تمدنی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و جهان، نقطه‌ای کانونی به شمار می‌رود. دولت مردمی، بر همین اساس، با تمام توان حامی بزرگداشت مفاخری چون حکیم ابوالقاسم فردوسی است و برای رشد دامنه جهانی این اقدام برنامه وسیعی داشته و خواهد داشت.
در پایان ضمن قدردانی از دست‌اندرکاران برگزاری این همایش، روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت فردوسی بزرگ را به مردم فرهنگ‌پرور و هنردوست ایران و همه ملل فارسی‌زبان و دوستداران این حکیم نامدار در سراسر گیتی تبریک می‌گویم و برای خادمان فرهنگی کشور و پاسداران فرهنگ و زبان فارسی، توفیقات روزافزون مسئلت دارم.
سید ابراهیم رئیسی
رئیس جمهوری اسلامی ایران
تاریخ‌ها شمسی هستند؛ خالی بودن «تا تاریخ» یعنی امروز. فیلترها با دکمهٔ جستجو اعمال می‌شوند.
نوشته فاطمه رفیعی - مهر ۱۴۰۵ - کرمانشاه
من تو را به خاطر جایگاهی که داشتی دوست نداشتم؛ من تو را به خاطر تصویری که از یک خدمتگزار در ذهنم ساخته بودم دوست داشتم. به خاطر آن چهره آرام، آن نگاه مهربان، آن لبخند ساده و آن کلامی که برای بسیاری از ما یادآور مسئولیت و خدمت بود. برای من، تو تنها رئیس‌جمهور یک کشور نبودی؛ تو انسانی بودی که نامش با روزهای پرامید و خاطرات تلخ و شیرین زندگی‌ام گره خورد. انسانی که وقتی تصویرش را می‌دیدم، در دل خودم آرزو می‌کردم خداوند به او توان بیشتری بدهد تا بتواند باری از دوش مردم بردارد و قدمی برای آرامش دل‌های خسته بردارد.
از دیرباز، جوامع انسانی برای حفظ جان، بقاء اجتماع، تثبیت موقعیت مالی، اجتماعی و سیاسی خود، نیاز به قدرت و نیروی دفاعی را احساس نموده و برای آن تدابیری اندیشیده‌اند که براساس مقتضیات زمانی و مکانی ساختارهای متفاوتی داشته‌است.
تحقیق حاضر با عنوان "جایگاه فقه در الگوی حکمرانی شهید رئیسی" به بررسی تأثیرات فقه بر فرآیندهای حکمرانی در دوره ریاست جمهوری سید ابراهیم رئیسی پرداخته است.
سیاستگذاری بر روی هر موضوعی علاوه بر اینکه بر وجوه فرهنگی آن اثر می گذارد، خود از فرهنگ جامعه اثر می پذیرد.
حکمرانی تعلیم و تربیت شهیدرییسی، ساحتی از حکمرانی است که به مأموریت خلق سرمایۀ انسانی متخصص و متعهد، به مثابه کلیدیترین سرمایۀ عرصۀ ملی میپردازد.
