نوشته علی معصومی - تهران - آبان ۱۴۰۵
نوشته مرتضی حسنی - مهر ۱۴۰۵
هنوز هم می‌توان در قاب عکس‌های آن روزها، تصویر مردی را به خاطر آورد که خستگی راه را به جان می‌خرید تا ساعتی در کنار مردم باشد؛ مردی که جاده‌های طولانی، سرمای زمستان، گرمای طاقت‌فرسا و فاصله‌های دور، مانع قدم‌هایش نمی‌شدند. گویی دلش در هیچ شهری آرام نمی‌گرفت، تا زمانی که صدای مردم آن شهر را نشنیده باشد.
سفرهای استانی شهید آیت‌الله سیدابراهیم رئیسی، تنها خاطره عبور از جاده‌ها و فرود در شهرها نیستند؛ روایت دیدارهایی هستند که در آن‌ها فاصله میان یک مسئول و مردم، به اندازه یک سلام، یک لبخند و فشردن یک دست کوتاه می‌شد.
به یاد بیاوریم آن لحظه‌هایی را که در میان جمعیت قدم می‌زد، پیرمردی دستش را می‌گرفت، مادری نامه‌ای به دستش می‌سپرد، کودکی با شوق به استقبالش می‌آمد و جوانی فرصت پیدا می‌کرد تا بی‌واسطه از آرزوها و دغدغه‌هایش بگوید. در میان آن همه چهره، هر نگاه حکایتی داشت و هر دست‌نوشته، قصه‌ای از امید، انتظار و گاه سال‌ها چشم‌به‌راهی بود.
او به شهرها می‌رفت، اما آنچه از سفرهایش در خاطر مردم باقی ماند، فقط تصاویر مراسم استقبال و افتتاح پروژه‌ها نبود؛ خاطره حضور در کنار مردمی بود که شاید سال‌ها منتظر بودند کسی از نزدیک پای درد دلشان بنشیند. روستاییانی که امید داشتند صدایشان شنیده شود، کارگرانی که از دشواری معیشت می‌گفتند، خانواده‌هایی که چشم‌انتظار گره‌گشایی بودند و مردمی که در دیدارهای کوتاه، فرصتی برای بیان حرف‌های ناگفته خود پیدا می‌کردند.
چه بسیار جاده‌هایی که پیموده شد، چه بسیار دست‌هایی که فشرده شد و چه بسیار نامه‌هایی که با امید به دست او رسید. هر سفر، خاطره‌ای تازه در گوشه‌ای از این سرزمین به جا می‌گذاشت؛ خاطره مردمی که برای دیدنش آمده بودند و مردی که می‌خواست صدای آن‌ها را بشنود.
امروز وقتی به تصاویر آن روزها نگاه می‌کنیم، دیگر فقط یک سفر کاری را نمی‌بینیم؛ چهره مردی را می‌بینیم که در میان مردم بود، در کنارشان می‌ایستاد، به حرف‌هایشان گوش می‌داد و تلاش می‌کرد بار مسئولیت را از نزدیک لمس کند.
چه زود گذشت آن روزهایی که خبر می‌رسید رئیس‌جمهور به استانی دیگر سفر کرده است؛ خبرهایی که برای بسیاری از مردم، نوید یک دیدار، یک پیگیری و شاید گشایش دریچه‌ای تازه از امید بود.
اکنون جاده‌ها همچنان باقی‌اند، شهرها همان شهرها هستند و مردمی که روزی به استقبالش می‌آمدند، هنوز آن خاطره‌ها را در ذهن دارند؛ اما جای آن مسافر خستگی‌ناپذیر در قاب دیدارها خالی است.
**بعضی سفرها به پایان می‌رسند، اما خاطره‌شان هرگز به مقصد نمی‌رسد؛ در دل مردمی می‌ماند که روزی چشم‌انتظار آمدن مردی بودند و امروز با دیدن عکس‌هایش، دوباره آن روزها را به یاد می‌آورند.**
یادش گرامی؛ مردی که جاده‌های خدمت را پیمود و نامش را در خاطره سفرهایش به دل‌های مردم سپرد.
تاریخ‌ها شمسی هستند؛ خالی بودن «تا تاریخ» یعنی امروز. فیلترها با دکمهٔ جستجو اعمال می‌شوند.
نوشته فاطمه رفیعی - مهر ۱۴۰۵ - کرمانشاه
نوشته علی معصومی - تهران - آبان ۱۴۰۵
از دیرباز، جوامع انسانی برای حفظ جان، بقاء اجتماع، تثبیت موقعیت مالی، اجتماعی و سیاسی خود، نیاز به قدرت و نیروی دفاعی را احساس نموده و برای آن تدابیری اندیشیده‌اند که براساس مقتضیات زمانی و مکانی ساختارهای متفاوتی داشته‌است.
تحقیق حاضر با عنوان "جایگاه فقه در الگوی حکمرانی شهید رئیسی" به بررسی تأثیرات فقه بر فرآیندهای حکمرانی در دوره ریاست جمهوری سید ابراهیم رئیسی پرداخته است.
سیاستگذاری بر روی هر موضوعی علاوه بر اینکه بر وجوه فرهنگی آن اثر می گذارد، خود از فرهنگ جامعه اثر می پذیرد.
حکمرانی تعلیم و تربیت شهیدرییسی، ساحتی از حکمرانی است که به مأموریت خلق سرمایۀ انسانی متخصص و متعهد، به مثابه کلیدیترین سرمایۀ عرصۀ ملی میپردازد.
صوت
