نوشته علی معصومی - تهران - آبان ۱۴۰۵
نوشته مرتضی حسنی - مهر ۱۴۰۵
نوشته فاطمه رفیعی - مهر ۱۴۰۵ - کرمانشاه
برای بعضی‌ها، تولید یعنی آمار کارخانه‌ها، میزان سرمایه‌گذاری و تعداد محصولات ساخته‌شده؛ اما برای شهید آیت‌الله سیدابراهیم رئیسی، پشت هر خط تولید، انسانی ایستاده بود؛ انسانی با آرزوها، نگرانی‌ها، سال‌ها تلاش و خانواده‌ای که چشم‌انتظار نتیجه زحمت او بود.
شاید به همین دلیل بود که حضور در کارخانه‌ها و دیدار با تولیدکنندگان، برای او صرفاً یک برنامه اداری نبود. او می‌خواست از نزدیک پای صحبت کسانی بنشیند که با وجود تمام دشواری‌ها، چراغ تولید را روشن نگه داشته بودند؛ کارآفرینانی که سرمایه و جوانی خود را به میدان آورده بودند، کارگرانی که با دست‌های خسته اما امیدوار کار می‌کردند و صنعتگرانی که در میان انبوهی از مشکلات، هنوز به ساختن و پیشرفت کشور ایمان داشتند.
در دیدار با تولیدکنندگان، آنچه اهمیت داشت فقط بازدید از دستگاه‌ها و خطوط تولید نبود؛ شنیدن قصه آدم‌هایی بود که پشت هر دستگاه ایستاده بودند. مردی که از ماه‌ها تلاش برای حفظ کارخانه‌اش می‌گفت، کارگری که نگران آینده شغلی خود بود، مدیری که برای ادامه فعالیت به دنبال راهی برای عبور از موانع می‌گشت و جوانی که رؤیای توسعه کسب‌وکارش را در سر داشت.
او به میان همین آدم‌ها می‌رفت؛ دستشان را می‌فشرد، پای حرف‌هایشان می‌نشست و مشکلاتشان را می‌شنید. گاهی یک کارخانه تعطیل‌شده، فقط یک واحد صنعتی نبود؛ دنیایی از نگرانی برای ده‌ها و صدها خانواده بود. احیای آن، یعنی بازگشت امید به خانه‌هایی که چشم‌انتظار روشن‌شدن دوباره چراغ کار بودند.
برای تولیدکننده‌ای که سال‌ها با سختی ایستاده بود، دیدن رئیس‌جمهور در کنار خط تولید، شنیده‌شدن حرف‌هایش و پیگیری مشکلاتش می‌توانست معنایی فراتر از یک ملاقات رسمی داشته باشد؛ اینکه تلاشش دیده می‌شود و زحماتش برای ساختن این سرزمین بی‌اهمیت نیست.
او بارها بر حمایت از تولید داخلی، رفع موانع کسب‌وکار، احیای واحدهای راکد و حفظ اشتغال تأکید کرد. چرا که می‌دانست رونق یک کارخانه، تنها به معنای افزایش تولید نیست؛ به معنای بازگشت لبخند به چهره کارگری است که با اطمینان بیشتری به خانه می‌رود و پدری که می‌تواند با آرامش بیشتری برای آینده فرزندانش برنامه‌ریزی کند.
امروز، در مرور تصاویر آن دیدارها، قاب‌هایی از یک رابطه انسانی به چشم می‌خورد؛ رئیس‌جمهوری در میان کارگران، دستانی که به نشانه احترام فشرده می‌شوند، چهره‌هایی که از نزدیک با او سخن می‌گویند و مردانی که حاصل عمرشان را در کارخانه‌ها و کارگاه‌های این سرزمین بنا کرده‌اند.
**شاید زیباترین تصویر از یک رئیس‌جمهور، نه پشت تریبون‌های بلند، بلکه در کنار کارگری باشد که دستان پینه‌بسته‌اش را به سوی او دراز کرده است؛ همان دستی که با عرق جبین، چرخ تولید کشور را می‌چرخاند.**
یاد آن روزها و مردانی که برای ساختن ایران تلاش کردند، ماندگار است. چرا که ایران را همین دست‌های پرتلاش می‌سازند؛ دست‌هایی که شایسته دیده‌شدن، شنیده‌شدن و حمایت‌اند.
تاریخ‌ها شمسی هستند؛ خالی بودن «تا تاریخ» یعنی امروز. فیلترها با دکمهٔ جستجو اعمال می‌شوند.
نوشته علی معصومی - تهران - آبان ۱۴۰۵
از دیرباز، جوامع انسانی برای حفظ جان، بقاء اجتماع، تثبیت موقعیت مالی، اجتماعی و سیاسی خود، نیاز به قدرت و نیروی دفاعی را احساس نموده و برای آن تدابیری اندیشیده‌اند که براساس مقتضیات زمانی و مکانی ساختارهای متفاوتی داشته‌است.
تحقیق حاضر با عنوان "جایگاه فقه در الگوی حکمرانی شهید رئیسی" به بررسی تأثیرات فقه بر فرآیندهای حکمرانی در دوره ریاست جمهوری سید ابراهیم رئیسی پرداخته است.
سیاستگذاری بر روی هر موضوعی علاوه بر اینکه بر وجوه فرهنگی آن اثر می گذارد، خود از فرهنگ جامعه اثر می پذیرد.
حکمرانی تعلیم و تربیت شهیدرییسی، ساحتی از حکمرانی است که به مأموریت خلق سرمایۀ انسانی متخصص و متعهد، به مثابه کلیدیترین سرمایۀ عرصۀ ملی میپردازد.
صوت
